Eksistensya

“dahil mula pa noong sandaling ako’y umiral, buhat-buhat ko na ang bigat ng mundo at ni walang bagay o sinumang makakatulong sa akin upang mapagaan ito.” - Jean Paul Sartre

Magkatalikod tayo sa
Komportableng kama at
Tila may humihinga sa
Puwang sa gitna

Ngayong pagod ka na
At umiyak na ako
Bumibilis na ang pagtalukbong
Ng malamig nang dilim

Babalik ka sa pagbabasa
Nang di ko malamang
Tumalab din sa ‘yo
Ang sinabi ko

Hindi ako basurahan
Ni bahaw na palangawan

Ako ang iyong anino
Tapunan ng buong bigat mo

Susunod-sunod at hindi
Makangiti

Ang gabi;y lasting binabanat;
Humahaba nang humahaba

At malapit nang mapigtal
Darating na ang almusal.





mula sa Heights Tomo XL, Bilang 1. p. 59